آن یکی اشتر بدید  و گفت هی

ازکجا می آیی  ای  فرخنده پی

گفت از  حمام   گرم  کوی  تو

گفت خود پیداست از زانوی تو 

سال گذشته در امریکا مولانا جلال الدین محمد بلخی،  شخص اول فرهنگی وفکری شناخته شد وشاید به همین دلیل سال 2007  از سوی یونسکو به درخواست وزارت فرهنگ ترکیه  سال مولانا نام گرفت. این مسا له دراین  اواخر به یک جنگ خاموش میان ترکیه وایران بدل شده است، زیرا ترکیه مولانا را « رومی » وایرانی ها اورا «ایرانی»  می خوانند.

این مقاله که اولین بار در سایت کابل پرس منتشر شده است، مورد نقد وارزیابی های جالبی قرار گرفته است شما هم اگر خواستید  از آن نظرات اگاه شوید اینجا را کنید.

 زند گی  افسانه  محنت   فزاست
     زندگی یک بی سر و ته ماجراست
         غیر غم و محنت و اندوه و رنج
              نیست در این کهنه سرای سپنج

                                   «  سهراب سپهری  »

این روزها روزهای سختی است؛

 اصولا زندگی به قول سهراب یک ماجرای بی سروته است،

 یک افسانه محنت فزا که این روزها جزئی از آن است...

وتو! اما،  به قول بزرگی بگذار که این روزهای حرام بگذرد.

گرچه که در گذرش این استخوانهای من وتو است

 که در زیر پاهای بی رحم زمان خرد می شود.

بگذارزمین نجوای ترانه های روزهای غریبی ات  را کتمان کند.

وتو در کدامین روزی از تاریخ ،  مجرم نبوده ای؟

این مهم نیست که جرم مت چه بوده است؟

مهم این است که داغ جرم برپیشانی ات جاودانه شده است.

استخوانهایت آشنای سینه چا ک زمین است ،

اما در زیر کدامین سنگ آسوده خفته است؟

مگر نشنیدی که دیشب صدایی  خوابت را آشفته کرد؟

صدایی از زیر آجر، سنگ، خاک و...

نه صدایی از جنس آجر، سنگ ، خاک و...

وشاید هم این صدایی از آجر وسنگ وخاک بود