اشارت:

مدتی از دنیای مجازی واینتر نت وبالتبع از همه دوستان خوب این دیار بی سرو ته که خود الان بلاد کبیره ای است که نماز ها وروزه ها در آن قصر می شود وانسان مسافر همیشگی است، دور بودم. در این دوسه شب هر بارکه  سرم را از پنجره یاهومسنجر، بیرون می کردم ، ناگهان نسیم ملایم آ ف های دوستان، چشمانم را نوازش می کردند. همه به نحوی از کم کاری در وبلاگم گلایه داشتند. راست می گفتند ، رسمش این نیست.   در هرصورت می خواستم در اولین پست جدید به یکی از دوستان خوب که از فلسفه پرسیده بود،  جواب دهم، هم چنین می خواستم از سیاست و خیلی چیزهای دیگر، از جمله خبر تمسخر آمیز  شبکه سه تلویزیون ایران بنویسم که خبر نگار بی بی سی را کلی به استهزا گرفته بود  که گفته است مولانا در افغانستان به دنیا آمده است و در قونیه از دنیا رفته است ( زهی دروغ بزرگ وبی شرمی غربی ها! ) .  ولی امشب به وبلاگ سید محمد علی ابطحی سر زدم شعر جالبی از علیرضا قزوه گذاشته بود که در واقع به نحوی تداعی گر حال وهوای  من نیز بود. اینک این شما واین شعر اینترنتی:

وبلاگ خدا را باز خواهم کرد....

به مناسبت اولین شب قدر ماه رمضان امسال:

سحرگاهان که در خوابی

تو را من لینک خواهم کرد

به بقال محل هم لینک خواهم داد

به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت

سحرگاهان که در خوابید من هم خواب خواهم دید

مرا هک کن

خیالی نیست

دوباره آی دی از نو

و روز از نو

تمام شب به روزم من

و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد

و با فیلتر شکن یک روز

وبلاگ خدا را باز خواهم کرد.

                                   * شعر علیرضا قزوه