روزگار حرام و ...

اشاره :

سال گذشته  روزی همراه یکی از دوستان دیگر درکابل ، در خدمت استاد اخگر در دفتر کارش در ساختماشماره یک کمیسیون مستقل حقوق بشر بودیم . من سالها بود که با نوشته ها وتحلیل های استاد اخگر آشنا بودم ، ولی اورا  از نزدیک ندیده بودم . او همانطور که من از نوشته هایش حدث زده بودم ، دقیقا همان آدم بود ، هیچ تفاوتی نداشت ؛ باهمان صراحت وروشنی سخن می گفت که در نوشته هایش نیز مشهود بود . استاد اخگر درآن یک ساعتی که ما در خدمتش بودیم ، از مسایلی بسیار سخن گفت ؛ ازسیاست ، دموکراسی ، کابینه ، رییس جمهور ، بابای ملت ، مامای ملت ! فسیل ماقبل تاریخ ! یا فسیل های ماقبل تاریخ ، اهانت هایی که به مردم افغانستان ودموکراسی واسلام می شود و...  درتمام این مدت من به این فکر بودم که دراین اوضاع وانفسای افغانستان کسی چون استاد اخگر به راحتی می توانست ، مانند دیگر روشنفکرمابانی که  به بهانه های مختلف یا به مقامی رسیده اند یا سر از یکی از کشورهای اروپایی در آورده اند ، به یکی از این دوقبله مقصود دست یابد ، ولی او هیچ گاه به این فکر نیفتاده است . چون کسی مثل استاد اخگر که بد ترین سالهای سیاه را درافغانستان بوده است ، حالا دیگر نمی تواند کشورش را ترک کند . او درهمان روز گفت که از او دعوت شده تا دریکی از موسسات تحقیقاتی در  انگلیس سخنرانی کند ولی چون گفته شده که ابتداباید به یکی از پایتخت های کشورهای همسایه سفر کند وویزای آن کشور را بگیرد ، سپس از آن جا به لند برود ، ولی اوگفت اولامن عهد کرده ام که به سه پایتخت هر گز نروم که آن پایتخت یکی از همین پایتخت ها است ودوم اینکه وقتی افغانستان آن قدر بد بخت باشد که خودش مستقیم نمی تواند ویزای یک کشور را صادر کند ، اصلا سخنرانی درچنین کشوری به این همه آبروریزی وزحمت نمی ارزد . درهرصورت دیروز وقتی ایمیلم را چک می کردم ، به نامه زیر برخوردم که یکی از دوستان از کابل فرستاده بود ، بسیار متاسف شدم ولی خوب تاسف ، محکوم کردن ، تقبیح کردن و این چیز ها چه فایده ای دارد ؟ افغانستان ، افغانستان است ، با شرایط وویژگی های خاص خود که همه چیزش با عرف ها ونورم های جهانی متفاوت است ؛ اسلامش ، دموکراسی اش ، حکومتش ، ازادی بیانش ، جنگش ، طنزش وبسیاری از چیز های دیگرش . نامه ای که از آن دوستم در یافت کرده بودم ، همراه بیانیه جمعی از نهاد های مدنی چنین است :

جمع کثیری ازدانشجویان دانشگاه کابل  ، علوم اجتماعی ، پولیتخنیک ، طب متوسط ، هنرهای مسلکی ونهاد های روشنفکری ، نهاد های مدافع حقوق زنان ومدافع حقوق شهروندی وسایرنهاد های مدافع حقوق بشری ، اهانت  به یکی ازفرهنگیان وپیشقراول ازادیخواهی کشور که ازسوی تلویزیون طلوع درپوشش طنز ودرادامه سلسله برنامه ای " زنگ خطر " صورت گرفت محکوم  کردند .

متن بیانیه جمعی از نهادهای مدنی در باره اهانت تلویزیون طلوع به استاد قسیم اخگر:

تبعیض در پوشش آزادی بیان

فرستنده تلویزیونی طلوع دربرنامه زنگ خطر شب پنجشنبه مورخ 4/3/1385  در فستیوال بی مزه گی و بی مسئولیتی هایش یکی از روشنفکران آزاده افغانستان را به مسخره گرفت.

 یکی از بازیگران بی تقصیر این فستیوال بی مزه با تقلید از صدا و حرکات استاد قسیم اخگر خواست به زعم خود این وجدان بیدار جامعه روشنفکری افغانستان و این قافله سالار جنبش انتقادی ما را در آشفته بازار بی فرهنگی خود تحقیر نماید.

آزادی بیان یکی از درون مایه های اصلی حقوق انسان است، اما این ارزش به هیچ وجه نمیتواند برای نقض ارزشهای دیگر بکار گرفته شود.اعمال  تبعیض در پناه  آزادی بیان، نقض سیستماتیک آزادی بیان و سوءاستفاده ازآن است. اگر انسان ها بدلیل تعلق به رنگ به جنس وویژه گی جسمانی ویا تعلقات فرهنگی شان مورد تحقیر قرار بگیرد ؛ سخن ازتبعیض در میان است. در کشورهایی که حق انسان به مثابه ارزش مورد قبول است ؛ صیانت نفس انسان و تمامیت شخصیت او بالاترین ارزش اجتماعی و اخلاقی پذیرفته شده در کلیت جامعه است.آزادی بیان برای تثبیت و دفاع از کرامت انسانی  ا ست نه برای نقض آن.اگر یک نقص فیزیکی از نگاه تلویزیون طلوع خیانت ملی به  حساب می آید،باید همه معلولین و معیوبین کشور را به جرم آن به محکمه وزندان کشید. این کاراست که تلویزیون طلوع میخواهد.

تلویزیون طلوع که در تاراجگاه با زارش به جز از سود جوئی و گزافه گوئی  به ارزش دیگری باور ندارد ؛ در چارسوق این تاراجستان حتی به نمادهای روشنفکری جامعه ما رحم نمی کند . تالان و تاراج این طالبانیسم مدرن  از  سرمایه های معنوی ما، از مرز پذیرش و تحمل گذشته است.

 تقلیل تفریح و خوشی به مضحکه و تبعیض به فرهنگ این رسانه ارتقا یافته است . ما امضا کننده گان این اعلامیه؛ انزجار خود را نسبت به برنامه تبعیض آمیز  تلویزیون طلوع ابراز نموده و میخواهیم تا این رسانه به برنامه های چنین بی سطح و بی مزه خود که  به بهای  هتک حرمت ،شخصیت و حیثیت انسان ها تمام میشود  پایان دهد.    

    با تأکید تمام یاد آوری مینماییم که اعتراض ما ،برای جلو گیری از تکرار این کردار موهن ست که ادامه آن  میتواند راه سوءاستفاده از آزادی را باز نماید.

مجتمع جامعه مدنی افغان ها

مرکز آمورشی زنان افغان

کمیته مشارکت سیاسی زنان

انجمن آزادی بیان

موسسه سلام

نهاد آگاهی فرهنگی

کانون تفاهم

مجمع زنان افغان

پیمان کابل

موسسه مهر

هفته نامه دنیای زن

بنیاد فرهنگ و جامعه مدنی

دفتر هماهنگی نهاد های جامعه مدنی

روزگاران